Überheblich oder neidisch?
Quelle: 'Als der Seehas kam', S.81
Ein Mundartgedicht von Klaus Haller zur Frage, warum d'Ravensburger denket, dass dr Seehaseumzug so kurz wär und dass es sich net lohnt, ihn anzugugge.
Ihr Ravensburger do denkt en Ma,
jetzt fahr i mol in Hafe na.
Ma feiret in dem kloine Nescht,
heut wieder des Seehasefescht.
es isch zwar koin Vergleich zu hier,
zu Ruetefescht und Ruetebier.
Er denkt, ha noi, fahr'sch halt ma na
am beschte mit dr Goißbockbah.
Es isch a Glück für die do dunde,
daß mir des Bähnle hond erfunde.
So fahrt mr billig mit Verstand
vo Ravenschburg ins Hinterland.
Warum hots heut bloß so viel Leut?
Fascht hätt en sein no g'reut.
Mit Hinz und Kunz muesch zammehocke;
es riecht nach Tabak, Schwoiß und Socke.
Des hält dr stärkste Ma it aus;
er rennt am Stadtbahnhof schnell naus.
A Mädle verkauft Festabzoiche,
beinoh loßt sich der Ma erwoiche
"A Festabzoiche? Sag wa witt?"
"Fünf Mark-oh noi, des brauch i it."
"I bin von Ravenschburg, muesch wisse;
wenn'd do na kommsch, wirsch au it bschisse"
Er frogt "Wenn goht der Umzug los?"
"Wa, no zwoi Stund?", sein Durscht isch groß.
Im Hafe dauerts, s'isch it neu!
Bei uns do kommt dr Umzug glei.
Do muesch it in dr Sonne sitze
und zwo Schtund in dei Hemmed schwitze.
Bei uns hot's viel meh Bäum mit Schatte,
do, bloß die Herre mit Krawatte,
die hocket unterm Schirm da dobe
des ka mr wirklich hier it lobe.
I dät au gern, des dät mi locke
so schee auf der Tribüne hocke.
Ma ka halt hier, moint er bescheide,
uns Raveschburger it so leide.
Mir hond halt und des wisset mir,
de besser Umzug, s'besser Bier
er könnt oins trinke, fällt em ei;
am See wirds ziemlich wässrig sei.
Und unser Ma tuet it lang warte,
goht na an See, hockt in en Garte
und bstellt a Moß, fangt a zu Schlucke
und motzt oin a: Brauchsch it so gucke,
des dünne Bier vom See do hunde,
hon i no nie zum Trinke gfunde.
Mir hond it gwißt, hört er am Tisch,
daß s'Leibinger vom Hafe isch.
Au des tuet weh! - er wird ganz rot
und bstellt a Glöckele mit Brot,
und no a Moß, komm guete Frau;
jetzt wo es kenn, do schmeckt mr's au!
Vor lauter Freud am oigne Bier
trinkt er it ois, noi er trinkt vier.
So leicht isch's ihm no selte gwea,
er hot die Welt nie schöner g'seah.
Von weit her hört er mit Vergnuege,
viel Bloßmusik, sieht Fahne fliege.
Do dobe zwische dene Leut,
mueß er zwoimal guecke, sieht's it gscheit,
en Zeppelin fahrt auf dr Stroß,
do bstellt er liebe no e Moß.
Erscht um halb viere schoht er auf
und schwankt zum Bahof wieder nauf.
Er gucket nauf und guckt nach unde,
en Festzug hot er nirgends gfunde.
Er guckets Friedrichssträßle nab,
do bauet se d'Tribüne ab.
Und au viel Leut sind nimme gwea,
a paar hot er jo dopplet gseah.
So frogt er halt en Polizei;
wo denn der schöne Feschtzug sei.
Dr letschte Wage, so ein Dreck
isch grad do vorne num ums Eck.
Des mueß, s'will ihm in Kopf it nei,
en kurze Feschtzug g'wese sei.
Wenn i als Gascht hier hock im Garte
ka do der Feschtzug it mol warte?
Was soll i denn drhoim verzelle?
I hon den Umzug seah welle.
I mueß, des isch doch sonneklar,
genau verzelle, wie er war.
Der Polizei sagt, s'isch it schwer,
do nimmsch dei Fantasie halt her.
Nimmsch Seehas, Zeppelin und See,
nimmsch Ritter, Knappe, Hex und Fee.
nimmsch Angler, Frösch und Wasserwelle
dazu en haufe Bloskapelle.
Sagsch halt du hättsch de Wiedmann kennt,
der sei grad zur Tribüne g'rennt.
Und no dr Müller und de Zeller,
die hocket au gern mit am Teller.
Was Rang und Name hot kommt her,
do isch's verzelle doch it schwer.
Ha des isch jo in eurem Nescht
nit minder wie beim Ruetefescht.
moint unser Ma und steigt in Wage
des mueß mr scho wohlwollend sage.
winkt aus em Zug, ruft no "Ade!"
und denkt, des Hasefescht war schee!
Und denn drhoim, an jedem Tisch,
sagt er wie schee's im Hafe isch.
Wie bunt der Feschtzug, schee die Wage,
und au's Bier wär guet, ma könnt it klage.
Bloß ois verschtand er it ums Leaba,
des täts in Raveschburg nie geaba,
daß die, au wenn ihr drüber lacht,
den scheene Zug it länger machet.